مشاهده پست

دو شنبه 23 دی 1398-12:14

افزایش سرمایه بیمه آرمان

گزارش خلاصه‌ای درباره بیمه آرمان


«بیمه آرمان» با نماد آرمان که در بازارپایه نارنجی حضور دارد، روز یکشنبه پیشنهاد هیئت مدیره خود را برای افزایش سرمایه از 150 میلیارد تومان به 250 میلیارد تومان برروی کدال قرار داد. دقایقی بعد هم اظهار نظر مشروط حسابرس در مورد این افزایش سرمایه منتشر گردید. در اهداف این افزایش سرمایه آنچه بیشتر به چشم میآید، خروج شرکت از شمول ماده 141 قانون تجارت است. به بیان دیگر براساس آخرین صورتهای مالی حسابرسی شده برای دوره منتهی به 31/6/98 زیان انباشته (100) میلیارد تومانی شرکت بیشتر از نصف سرمایه 150 میلیارد تومانی آن است، وضعیتی که آنرا مشمول ماده 141 می‌کند. ورود حدود 100 میلیارد تومان به شرکت می‌تواند در وضعیت درآمد و سودآوری آن تغییرات مطلوبی را ایجاد کند، کما اینکه براساس پیش‌بینی هیئت مدیره، با انجام افزایش سرمایه مزبور بیمه آرمان در پایان سال 1400 تمام زیان انباشته خود را پوشش داده و چند میلیارد تومانی هم در سرفصل سود انباشته ذخیره خواهد کرد. در فهرست سهامداران آرمان نام سه بانک خصوصی و دو حقوقی نسبتا معروف بازار سرمایه دیده می‌شود. در نگاه اول شاید با دیدن این اسامی تعجب کنیم که چگونه چنین وضعیتی برای این بیمه نسبتا نوپا ایجاد شده، درحالیکه تنها همین سهامداران می‌توانستند یک پورتفوی بیمه‌ای نه چندان عظیم اما سودآور برای شرکت به ارمغان بیاورند. برای پاسخ به این ابهام باید به مجامع چند سال اخیر شرکت نگاهی انداخت تا متوجه اختلافات فرسایشی دو سهامدار آن شویم. یکی از این دو سهامدار «بانک گردشگری» (وگردش) و دیگری یک حقوقی آشنای بازار سرمایه هستند که اختلافات آنها احتمالا تا مدتها عملیات اصلی بانک را تحت‌الشعاع خود قرار می‌داد. سهامداران این بیمه، در چند مجمع فوق‌العاده بیمه آرمان شاهد اختلافات این دو سهامدار عمده بودند که در یک مجمع حتی کار به درگیری لفظی شدیدی بین خانم نماینده بانک و آقای نماینده حقوقی آشنای بازار سرمایه، کشید طوریکه یکی از طرفین را برای کاهش تنش به انتهای سالن بردند. در میانه این دعوای چند ساله مدیرعامل ضمن اینکه سعی در کم کردن تنش داشت، به گفته خودش هم و غم خود را بر انجام درست فعالیتهای بیمه‌ای شرکت و برگرداندن آن برروی ریل سودآوری گذاشته بود. این مدیرعامل چندی بعد رییس هیئت مدیره شد و در آبان‌ماه امسال نیز از ترکیب هیئت مدیره خارج گردید و رییس هیئت مدیره بانفوذ چند سال پیش شرکت، مجددا وارد گود شد. براساس صورتهای مالی 6 ماهه منتهی به 31/6/98 به ازای هر سهم 36 ریال سود ساخته که سهامداران امیدوارند که تا پایان سال سودده بماند، گرچه این امید را سال گذشته هم با انتشار صورتهای مالی میان‌دوره‌ای داشتند اما با انتشار صورتهای مالی پایان سال نقش برآب شد. یکی از موارد افزایش زیان شرکت در صورتهای مذکور، ناکافی بودن ذخیره فنی بیمه شخص ثالث بوده که حدود (15) میلیارد تومان به زیان خالص (نسبت به صورتهای حسابرسی نشده) اضافه کرد. نکته دیگر انتشار آثار یکی از سرمایه‌گذاری‌های بیمه آرمان است؛ در سال 1393 هفده واحد تجاری را از یک فرد پیش‌خرید کرده و عمده وجه آن را نقد و بخش اندکی را چند ماه بعد پرداخت می‌کند. دو سال بعد یعنی در سال 1395 بیمه آرمان همین 17 واحد را با سود حدود 12 میلیارد تومانی به شرکتی می‌فروشد که نماینده‌اش فردی هم فامیل با فروشنده قبلی است و تمام وجه 30 میلیارد و پانصد میلیون تومانی آن‌را بصورت چک دریافت می‌کند. از این چک‌ها تنها پانصد میلیون تومان وصول شده و بقیه برگشت می‌خورند. اینجا را داشته باشید تا ببینید یکسال بعد یعنی در سال 1396 سپرده 19 میلیار تومانی بیمه آرمان در یکی از بانکها، بخاطر بدهی شرکت بورسی «سخت‌آژند» (ثاژن) برداشت می‌شود. سخت آژند و خریدار 17 واحد تجاری که چک‌هایش برگشت خورد از شرکتهای فرعی همان حقوقی آشنای بازار سرمایه است که آقای نماینده‌اش با آن خانم نماینده بانک در مجمع درگیر شده بود. پس از این دو ضربه ناگهانی به آرمان، سخت‌آژند پیشنهاد می‌دهد در قبال این دو بدهی بزرگ، «مجتمع سینمایی سیمرغ» (ظاهرا در شهر مشهد) را نزدیک به ارزش کارشناسی و به مبلغ 42 میلیارد تومان به بیمه آرمان واگذار کنند. تا پایان سال 97 هم گرچه براساس گفته حسابرس پروژه تحویل نشده اما درآمد حدود 300 میلیون تومانی که احتمالا از فروش بلیت سینما بدست آمده را می‌توان متعلق به شرکت دانست! معاملات آرمان که تا اواسط تیرماه امسال در قیمت‌های زیر 100 تومان انجام می‌شد، چند هفته‌ای است که بصورت مداوم مورد استقبال خریداران قرار گرفته و به بالای 170 تومان هم رسیده است، و در دو روز آخر هفته هم با صف خرید به کار خود پایان داد. عملکرد شرکت‌های بیمه‌ای بسیار تخصصی و مستلزم رعایت بسیاری از مسائل «فنی بیمه‌ای» و «اصول مالی اقتصادی» می‌باشد که اندکی انحراف از آنها ظرف چند سال یا حتی چند ماه شرکت را به ورطه زیان‌دهی می‌رساند. فرآیند این انحراف هم معمولا به اینصورت است که شرکت مبالغ قابل توجهی را به عنوان حق بیمه دریافت می‌کند که بخشی از آن را باید بعدا خسارت بپردازد و در عین حال تمام یا بخشی از آن را به سرمایه‌گذاری اختصاص دهد. هدف از این سرمایه‌گذاری هم آنست که از یک طرف بتواند بخشی از زیان عملیات بیمه‌ای (مانند رشته‌های شخص ثالث و درمان) را جبران کند و از طرف دیگر به سرمایه‌گذاران برخی از رشته‌های بیمه‌ای (مانند بیمه عمر و سرمایه‌گذاری) متناسب با آنچه وعده کرده سود برساند. سرمایه‌گذاری نامناسب این پول‌ها ضمن آنکه ممکن است سود سرمایه‌گذاری و حتی اصل پول را در معرض خطر قرار بدهد، با رسیدن موعد پرداخت خسارات می‌تواند فشار مضاعفی به شرکت بیمه وارد کند. مواردی در صنعت بیمه طی دو دهه گذشته مشاهده شده که عدم رعایت این مسائل شرکت را به مرز ورشکستگی برده است. حتی در یک مورد شرکتی عمده حق‌بیمه دریافتی (و حتی حق‌بیمه‌ای را که هنوز از نمایندگان دریافت نکرده) را به خیال سودآوری شگرف در زمینه خاصی سرمایه‌گذاری کرده اما با عدم موفقیت در بازیافت سرمایه‌گذاری، نتوانسته به تعهدات خود در قبال بیمه گذاران عمل کند و تا مرز انحلال پیش رفته است. انجام موفقیت آمیز چنین فرآیندی در شرکتهای بیمه، مستلزم داشتن هیئت مدیره متخصص و بدور از تضاد و اختلاف و نیز بهره‌گیری از بدنه فنی متخصص در امور پیچیده بیمه‌ای است. البته با تقویت نهاد ناظر صنعت بیمه یعنی «بیمه مرکزی» طی چند سال اخیر، امیدواری‌هایی برای بهبود شرایط ایجاد شده که امید است ادامه یافته و شرکتهای نیازمند به نظارت بیشتر را به وضعیت درخوری برساند.

دنیای اقتصاد


7

به اشتراک بگذارید :

سایر بخش ها : مبین سرمایه تکنیکال بنیادی گزارش تحلیل بنیادی شرکت ها